چشم و جبین

هُبل

حس می کنم دوباره غزل می شود تنت

چون سیب سرخ باغ عسل می شود تنت

می نوشم از بهار لبت شهد  شعر را

وقتی به بحر سوژه بدل می شود تنت

نقاشی نگاه تورا ماه می کشد

درچشم هرستاره مثل می شود تنت

می مانم اینکه ازچه  بگویم برای تو

هرصبح وشب اسیرجدل می شود تنت

هردم که پلک می زنی وچشم می شوم

بت خانه این جهان­و هبل می شود تنت

بااینهمه چنانچه نگویم برای تو

چون خواب صبح جمعه کسل می شود تنت